مىباشد ولى اين امر مانع از جواز تزويج نيست فقط در اين صورت زن را به تزويج خويش نمىتواند درآورد . قوله : و لا يزوجها الوكيل من نفسه : ضمير مؤنث در [ لا يزوجها ] به زن و ضمير در [ نفسه ] به وكيل راجعست . قوله : الا اذا اذنت فيه عموما : ضمير در [ اذنت ] به زن و در [ فيه ] به تزويج راجعست . قوله : او و لو من نفسك : تقرير اينكه اين مثال چطور از امثله اذن عمومى است با اينكه بحسب ظاهر اين عبارت به ملاحظه تنصيصى كه در آن بوده بايد از امثله اذن خاص قرار داده شود اين است كه معناى عبارت چنين است : مرا بهركسى كه خواهى تزويج نما و لو آنكه آنكس خودت باشد و اين عبارت [ و لو من نفسك ] مبين عموم و بيان فردى از افراد آن مىباشد بنابراين عبارت مذكور از قبيل اين عبارت است : اكرم الضيف و لو كان كافرا كه عبارت [ و لو كان كافرا ] مبين عموم [ ضيف ] مىباشد . قوله : فيصح حينئذ : ضمير مستتر در [ يصح ] به تزويج وكيل براى خود راجع بوده و منظور از [ حينئذ ] ، [ حين اذنت خصوصا ] مىباشد . قوله : اما الاول : مقصود عدم جواز تزويج وكيل براى خود در صورت اطلاق اذن مىباشد . قوله : تزويجها من غيره : ضمير در [ تزويجها ] به زن و در [ غيره ] به وكيل راجع است .